Toeval is logisch

Toeval is logisch.

Wijze woorden van een wijze man. En hij had gelijk, want omdat toeval bestaat is het onverklaarbare volkomen verklaarbaar. Snap je hem nog? Nee? Maakt niet uit. Als ik zou willen dat je het begreep, dan had ik het wel beter uitgelegd.

Kijk, het is logisch dat PSV één van de meest swingende clubs van de jaren negentig was. Het was ook toeval, want als Club Brugge besloten had om Marc Degryse te verkopen aan de club uit de lichtstad dan was het spel er een stuk … grauwer op geworden. Maar deed Club dus niet, want ze wilden per se een vervanger binnen hebben voordat ze Degryse verkochten.

En daarom richtte PSV haar blik op een kleine Braziliaanse middenvoor die er vrolijk op los dribbelde tijdens de Olympische Spelen in Seoul. Ze boekten een ticket naar Rio en al snel zette Romário de Souza Faria zijn handtekening onder een contract. Het was een toevalstreffer, maar de periode van samba die aanbrak in Eindhoven was niet meer dan logisch.

Hoewel Romário in het shirt van PSV 98 keer scoorde in 110 wedstrijden, klaagden sommigen van zijn teamgenoten over het feit dat de Braziliaan meer dan eens “een beetje moe” was. Nou, als ik zo vaak mijn korte armpjes in de lucht had moeten gooien na weer een doelpunt binnen gepunterd te hebben terwijl mijn besnorde teamgenoten niets anders deden dan miepen over mijn achterlopende horloge, dan zou ik ook een beetje moe zijn. Zo heel moe was Romário overigens niet, want hij stopte pas op zijn eenenveertigste met voetballen.

Maar we hadden het over toeval. En over logica. Kennen jullie Sekou Cissé nog? Tijdens het seizoen 2008/2009 speelde hij de pannen van het dak bij Roda JC. Feyenoord en FC Twente boden hem in de daaropvolgende transferperiode een contract aan. En godzijdank koos de Ivoriaan voor Feyenoord.

Teleurgesteld haalden Joop Munsterman en Aldo Van Der Laan hun rekenmachine weer tevoorschijn, want wie moest er nu aangetrokken worden om Eljero Elia te vervangen? Het vizier werd gericht op een Costa Ricaan met een prachtige lange mat. Hij speelde voor AA Gent. Zijn naam kennen we allemaal, Bryan Ruiz González.

Hij maakte zijn debuut op 1 augustus, uit tegen Sparta. Hij startte als linksbuiten. Heel goed speelde hij niet. Hij struikelde zelfs meer dan eens over de bal. Verdedigend stond hij zijn mannetje niet. Steve McLaren had het na tien minuten in de tweede helft wel gezien en stuurde Nikita Rukavytsya de dug out uit. 

Ruiz moet het vanuit zijn ooghoeken gezien hebben, want toen hij twee minuten later wel heel Spartaans verdedigd werd, lepelde hij de bal van zo’n twintig meter over de doelman heen. Drie minuten later werd hij alsnog gewisseld. Zijn eerste goal was een feit.

Het zou niet zijn laatste zijn, want hij scoorde 24 keer dat seizoen. En vaak nog mooi ook. Die bal die hij in de laatste minuut thuis tegen FC Utrecht aannam op de borst en keihard in het net ramde zal ik nooit vergeten. Mijn jas ruikt nog steeds naar al het bier dat ik over me heen gegooid kreeg. Die rare omhaal tegen VVV zal ik ook nooit vergeten. Of die Bergkampiaanse treffer tegen Heracles. Of die schaar tegen ADO. En die kopbal tegen Ajax. Man, wat een knik. Ieder normaal mens zou er een whiplash aan over gehouden hebben, maar Bryan Ruiz niet.

Hij was geen gewoon mens. Dat bewees hij tegen NAC Breda. Geen normaal mens kan een volk met één voetbeweging zo beroeren. Dat kunnen namelijk alleen de allergrootsten. Wat Cruijff is voor de Catalanen, dat is Bryan Ruiz voor ons Tukkers. 

Mijn tranen vermengden zich met de regendruppels die in diepe plassen op het Van Heekplein lagen. Tranen, regen en Grolsch. Het was op 2 mei 2010 een gouden combi. Net zoals Bryan Ruiz en FC Twente dat waren.

Daarna ging het eventjes bergafwaarts. Of beter gezegd, we vielen knetterhard in een ravijn. Maar op de één of andere manier grepen we de laatste strohalm, bestaande uit één enkele gouden korenaar.   

Was het toeval dat Bryan Ruiz naar FC Twente kwam? Ja. Was het toeval dat hij ons kampioen maakte? Zeker. Was het toeval dat we degradeerden? Uiteraard. Maar het was ook logisch. Net zoals het volkomen logisch is dat FC Twente in de toekomst opnieuw kampioen zal worden.

 

Laat een reactie achter